يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً « 1 » گفت : مرا كفايت مىكند ، از آن وقت بود كه ابليس لعين با آدم عليه السّلام و فرزندانش ضد شد . در تفسير آيهء شريفهء : وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً « 2 » روايت شده كه خدا راجع به پيغمبر و ائمه عليهم السّلام با حضرت آدم عليه السّلام عهد كرد و آن حضرت دربارهء اين موضوع عزم و آمادگى نداشت . علت اينكه بعضى پيغمبران اولو العزم ناميده شدند اين بود كه خداى تعالى چون دربارهء پيشوايان با آنها عهد كرد همه راجع به آن عهد متّفق شدند . آدم عليه السّلام بر كوه صفا و حوّاء بر كوه مروه هبوط كردند و بدين جهت نام اين دو كوه را صفا و مروه نهادند ، و جبرئيل عليه السّلام رزق و روزى آدم و حوّاء را از بهشت مىآورد ، بعد از آن كه رزق و روزى آنها نيامد و گرسنگى آنها شدّت يافت از كوه صفا و مروه به زير آمدند و با يكديگر ملاقات كردند و از درخت ثمراء « 3 » خوردند . و موضوع گندم و آرد و خمير و نان در حديث ديگر روايت شده . راوى گويد : حوّاء نزد آدم عليه السّلام نبود ( وقتى كه يكديگر را ملاقات كردند ) آدم عليه السّلام بحوّاء گفت : علّت اينكه در موقع هبوط

--> ( 1 ) سورهء نساء آيهء ( 119 ) يعنى : شيطان تابعين خود را وعده ميدهد و آنها را جز فريب وعده‌اى نميدهد - مترجم . ( 2 ) سورهء ( طه ) آيهء ( 114 ) يعنى : ما قبلا با آدم عهد كرديم و او ( عهد را ) فراموش كرد و تصميمى نزد او نيافتيم - مترجم . ( 3 ) ثمراء : درخت يا زمينى كه ميوه داشته باشد - اقرب الموارد .